Realistisch gezien is het vergelijken van drie sjablonen naast elkaar, gekozen op basis van passendheid in plaats van willekeurig gegrepen, meestal genoeg om een goede beslissing te nemen. De taak van een cv-sjabloon is om de inhoud duidelijk weer te geven en passend te lezen voor de gewenste functie, en zodra drie kandidaten daaraan voldoen, voegt verder vergelijken vooral besluiteloosheid toe in plaats van een beter resultaat. CVBuilderKit biedt 28 sjablonen, en door elk van hen scrollen op zoek naar een favoriet is een tragere manier om te kiezen dan te beginnen met wat de gewenste functie en sector doorgaans vereisen, in te zoomen op een klein aantal dat bij die omschrijving past, en alleen binnen die shortlist te vergelijken.
De echte vraag gaat over passendheid, niet over aantal
Het aantal beschikbare sjablonen doet er niet meer toe zodra de eigenlijke beslissing juist wordt geformuleerd: een sjabloon moet passen bij de gewenste functie en bij de inhoud die het cv bevat, niet gewoon op zichzelf goed ogen. Een kleurrijke, portfolio-achtige lay-out en een sobere lay-out met één kolom kunnen allebei goed ontworpen zijn en toch de verkeerde keuze zijn voor een bepaalde sollicitatie, de een omdat hij te ingetogen is voor een creatieve portfoliofunctie, de ander omdat hij te opvallend is voor een conservatief veld zoals recht of financiën. Door de zoektocht te beginnen met de vraag wat de beoogde lezer verwacht te zien, in plaats van welke sjablonen er het meest indrukwekkend uitzien, wordt de realistische shortlist van tientallen teruggebracht tot een handvol nog voordat er sprake is van een vergelijking naast elkaar. Een cv-sjabloon kiezen voor een conservatieve sector behandelt een specifieke versie van die passendheidsvraag als de gewenste functie in een traditioneler veld ligt.
Diezelfde overweldiging duikt op zodra het aanbod aan opties groot is en de verschillen tussen veel ervan klein zijn; een dozijn sjablonen met één kolom die vooral verschillen in accentkleur en koptekststijl zijn niet echt een dozijn afzonderlijke beslissingen, het is één beslissing, over toon, een dozijn keer genomen. Sjablonen mentaal groeperen op basis van de beslissing die ze eigenlijk vertegenwoordigen, sober versus opvallend, één kolom versus een lay-out met zijpaneel, in plaats van elk als een aparte optie te behandelen, is wat een lange catalogus verandert in een korte, echte keuze.
Een methode voor een shortlist van drie sjablonen
Een werkbare methode: kies één sjabloon dat past bij de algemene toon van de gewenste sector, sober en gestructureerd voor conservatieve velden, iets opvallender voor creatieve of minder formele; één dat past bij de vorm van de daadwerkelijke inhoud, een sjabloon met één kolom voor een korter cv, een lay-out met zijkolom voor iemand met een lange, gevarieerde vaardighedenlijst; en één echte wildcard die licht afwijkt van de eerste twee, voor het geval hij toch beter leest zodra er echte inhoud in staat. Precies die drie vergelijken, gevuld met echte inhoud in plaats van placeholdertekst, brengt meestal snel een duidelijke koploper naar voren, want de verschillen die er echt toe doen, leesbaarheid, hoe de inhoud in de lay-out zit, of iets er gedrongen uitziet, blijken pas echt zodra het daadwerkelijke cv in het sjabloon staat en niet op een voorbeeldschermafbeelding.
Door de hele catalogus te bekijken voordat je gaat inzoomen, werkt deze methode meestal juist tegen je in plaats van voor je, omdat het bekijken van sjablonen in isolatie, zonder je eigen inhoud erin, doorgaans het sjabloon beloont dat als leeg omhulsel het meest gepolijst oogt, in plaats van datgene dat je specifieke cv daadwerkelijk goed zal huisvesten. Het loont om de verleiding te weerstaan een vierde of vijfde kandidaat toe te voegen zodra de shortlist eenmaal vaststaat; elk extra sjabloon voegt vooral vergelijkingstijd toe zonder de kans om de juiste te kiezen wezenlijk te vergroten, en een nauwe passendheid tussen twee opties in de shortlistfase wordt zelden duidelijker door er een derde of vierde alternatief bij te gooien.
Illustratief voorbeeld: een shortlist van drie sjablonen voor één functie
Voor een marketingcoördinator die solliciteert bij middelgrote bedrijven, een illustratieve shortlist: één sober sjabloon met één kolom als veilige, snel te scannen standaardoptie; één sjabloon met een lichte accentkleur en een iets gestructureerdere koptekst voor wat persoonlijkheid zonder ongewoon over te komen; en één lay-out met twee kolommen om te zien of een langere lijst met vaardigheden en tools beter leest wanneer die is opgesplitst in een zijpaneel. Alle drie vullen met dezelfde cv-inhoud en elk van boven naar beneden lezen, in plaats van te oordelen op basis van miniaturen, is meestal genoeg om te zien waarin de inhoud daadwerkelijk goed past, zonder de rest van de catalogus te hoeven doorlopen.
Wat je echt moet vergelijken zodra je een shortlist hebt
Met drie kandidaten open, is de vergelijking die de moeite waard is niet welke er het mooist uitziet, maar welke de belangrijkste sectie, meestal de meest recente functie of het sterkste project, zichtbaar houdt zonder te scrollen op het eerste scherm, en welke duidelijke lege ruimte vermijdt die ontstaat doordat korte inhoud in een lay-out staat die voor iets langers is ontworpen. Een tweede nuttige controle is hoe elk sjabloon omgaat met de langste losse vermelding op het cv, want een lay-out die er netjes uitziet met korte, opgeruimde bullets kan een iets langere vermelding nog steeds overvol of afgekapt maken, en dat is meestal makkelijker te zien met echte inhoud dan te voorspellen met een blik op een lege preview. Omdat wisselen tussen sjablonen nooit inhoud van het cv verliest, kost het proberen van alle drie met volledig ingevulde inhoud niets dan een paar minuten.
Kies er één en ga verder
Zodra een van de drie duidelijk beter leest met echte inhoud erin, begin dan met dat sjabloon in plaats van te blijven bladeren. Een sjabloon kan altijd later worden gewisseld zonder iets van wat al is geschreven te verliezen, dus de keuze die je nu maakt is niet definitief.